Στις 27 Ιουνίου 1946 στο Παρίσι, στο Συμβούλιο των υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, αποφασίζεται να περιέλθουν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Απόφαση που στις 10 Φεβρουαρίου 1947 οδηγεί στην υπογραφή, εκ νέου στο Παρίσι, της συνθήκης ειρήνης μεταξύ των συμμάχων και των συνασπισμένων Δυνάμεων (και Ελλάδας) και της Ιταλίας, σύμφωνα με την οποία η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία τα νησιά της Δωδεκανήσου και τις παρακείμενες νησίδες. Στις 31 Μαρτίου 1947 ο Βρετανός διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κατοχής Δωδεκανήσου ταξίαρχος Α. Σ. Πάρκερ, παραδίδει τη Στρατιωτική Βρετανική Διοίκηση στον αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη. Έτσι αρχίζει η μεταβατική περίοδος της Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης Δωδεκανήσου που λήγει στις 9 Ιανουαρίου 1948, οπότε με το άρθρο 1 του Νόμου υπ’ αριθ. 518 «Περί προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου εις την Ελλάδα» της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων ορίζεται ότι: «Αι νήσοι της Δωδεκανήσου Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως και Καστελλόριζο, ως και οι παρακείμενες νησίδες, είναι προσαρτημένες στο Ελληνικό Κράτος από της 28 Οκτωβρίου 1947». Η 7η Μαρτίου 1948 ορίστηκε ως ημέρα της ενσωμάτωσης.
Στην εκπομπή μιλούν οι: Θεοφάνης Μπογιάννος (δημοσιογράφος-ιστορικός), Βαγγέλης Παυλίδης (σκιτσογράφος), Μαρία Ευθυμίου (αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών), Αθανάσιος Χρήστου (αναπληρωτής καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου), Γιώργος Τραμπούλης (προϊστάμενος Γενικών Αρχείων Λέρου), Γιώργος Παλατιανός (υπεύθυνος Μουσείου Κάστρου Λέρου), Κωνσταντίνος Κόρκας (ιερολοχίτης-στρατηγός ε.α.), Ιωάννης Γεωργάκης (καθηγητής Ποινικού Δικαίου και διευθυντής Οίκου Αντιβασιλέως Δαμασκηνού), Μιχαήλ Στασινόπουλος (πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας).
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι αποτελούν ένα πολύ σημαντικό γεγονός για την Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας, ίσως το σημαντικότερο μετά το 1821. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, η Ελλάδα διπλασίασε τα εδάφη της και τον πληθυσμό της και κατέλαβε σημαντική θέση στα Βαλκάνια. Το αποκορύφωμα αυτού του αγώνα ήταν η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.
Στο συγκεκριμένο επεισόδιο μιλούν οι: Ιάκωβος Μιχαηλίδης (αναπληρωτής καθηγητής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), Νικόλαος Μέρτζος (δημοσιογράφος), Βασίλειος Νικόλτσιος (διευθυντής Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα), Γαβριήλ Συντομόρου (φιλόλογος).
«Ήταν του Αγίου Γερασίμου. Ημέρα βροχερή. Ο κόσμος περίμενε με αγωνία. Ο Βασίλης ο Μπάλκος επληροφόρησε ότι άνθρωπος από τη Λευκάδα ανακοίνωσε κρυφά ότι τα ελληνικά στρατεύματα προελαύνουν στη Μακεδονία και ότι ο στρατός διέβη την γέφυρα της Άρτας. Ο κόσμος νόμισε ότι ήταν μπουμπουνητά γιατί η μέρα ήταν συννεφιασμένη. Το μεσημέρι οι πυροβολισμοί έγιναν αισθητότεροι. Τότε ο κόσμος κατάλαβε ότι ο στρατός προχωρεί προς την Πρέβεζα. Τη νύχτα έπαυσαν εντελώς οι πυροβολισμοί. Εγώ το βράδυ ετοίμαζα την ελληνική σημαία». Αναμνήσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου, διευθυντή τότε του Ημιγυμνασίου Πρεβέζης.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.OkPrivacy policy
