Ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας Χρυσόστομος, μητροπολίτης Σμύρνης και ο προκαθήμενος της ελληνικής πολιτείας, Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης Αριστείδης Στεργιάδης συνυπήρξαν κατά τα έτη 1919-1922, που καθόρισαν την τύχη του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και υπήρξαν μάρτυρες, ο μεν Χρυσόστομος με τη ζωή του, ο δε Στεργιάδης με την αυτοεξορία του μέχρι το τέλος της ζωής του, της μέγιστης καταστροφής που γνώρισε ο ελληνισμός κατά τον 20ό αιώνα, όταν λόγω της ήττας του ελληνικού στρατού από τους Τούρκους εθνικιστές του Κεμάλ εκατομμύρια Ελλήνων, είτε έχασαν τη ζωή τους, είτε εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους, εγκαταλείποντας για πάντα το ενδεχόμενο εκπλήρωσης του οράματος της Μεγάλης Ιδέας.
ΟΜΙΛΗΤΕΣ
Σωτήρης Ριζάς (διευθυντής Ερευνών στην Ακαδημία Αθηνών),
Αλέξης Αλεξανδρής (πρέσβης ε.τ. και επιμελητής εκδόσεως αρχείου Χρυσοστόμου Σμύρνης),
Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Γαβριήλ,
Άγγελος Συρίγος (αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου)
Λουκάς Χριστοδούλου (πρόεδρος ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ Δήμου Νέας Ιωνίας).
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΝΑΚΗΣ – ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ Ο διχασμός των αστών
Ο Εμμανουήλ Μπενάκης ήταν ένα πρόσωπο του ελληνισμού της διασποράς, ένας εξέχων έμπορος και επιχειρηματίας, ο οποίος έρχεται στην Αθήνα, για να στηρίξει το νέο είδος αστισμού, τον βενιζελισμό. Από την άλλη, ο Σπυρίδων Μερκούρης από παλιά οικογένεια αγωνιστών της Επανάστασης, γεννημένος στην παλιά Ελλάδα, εκπροσωπεί, την κεντρική πολιτική και κοινωνική σκηνή. Άρα αναπόφευκτη ήταν η σύγκρουση που συνέβη μεταξύ τους, όχι όμως επειδή αντιπαράτεθηκαν για το Δήμο Αθηναίων, αφού άλλωστε αμφότεροι χρίστηκαν δήμαρχοι, αλλά για το ότι εξέφραζαν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις του αστισμού.
Ο Εμμανουήλ Μπενάκης ήταν ένα πρόσωπο του ελληνισμού της διασποράς, ένας εξέχων έμπορος και επιχειρηματίας, ο οποίος έρχεται στην Αθήνα, για να στηρίξει το νέο είδος αστισμού, τον βενιζελισμό. Από την άλλη, ο Σπυρίδων Μερκούρης από παλιά οικογένεια αγωνιστών της Επανάστασης, γεννημένος στην παλιά Ελλάδα, εκπροσωπεί, την κεντρική πολιτική και κοινωνική σκηνή. Άρα αναπόφευκτη ήταν η σύγκρουση που συνέβη μεταξύ τους, όχι όμως επειδή αντιπαράτεθηκαν για το Δήμο Αθηναίων, αφού άλλωστε αμφότεροι χρίστηκαν δήμαρχοι, αλλά για το ότι εξέφραζαν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις του αστισμού.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.OkPrivacy policy