από Αλέξανδρος Κακαβάς | Ιαν 23, 2025 | συνεντεύξεις
Μάνος Στεφανάκης: Θα πάμε τώρα στο θέμα που σας ανέφερα και πριν. Έχουμε και σχολεία της Σάμου, τα οποία συμμετέχουν στον Tρίτο Πανελλήνιο Σχολικό Διαγωνισμό Συγγραφής Σεναρίου Μικρού Μήκους Εκ Διασκευής. Διοργανώνεται από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος. Παρακάλεσα τον Πρόεδρο της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος τον κύριο Αλέξανδρο Κακαβά να μας μιλήσει σήμερα στην εκπομπή μας. Πρόκειται για έναν υπερ δραστήριο πραγματικά Πρόεδρο. Για όσους δεν γνωρίζουν έλκει εκ μητρός την καταγωγή του από την Σάμο. Κύριε Πρόεδρε καλή χρονιά και χρόνια πολλά.
Αλέξανδρος Κακαβάς: Κύριε Στεφανάκη επιτέλους σας ξανακούω, χαίρω πάρα πολύ.
ΜΣ: Επιτέλους πραγματικά. Πέρασε αρκετός καιρός να όμως που μας δίνεται…
ΑΚ: Όχι αρκετός! Πολύς καιρός.
ΜΣ: Εντάξει, εντάξει μιλούμε όμως πλέον με το νέο έτος και εύχομαι μέσα στο 2025 να μιλήσουμε αρκετές φορές, πολύ περισσότερες από ότι πράξαμε στο 2024.
ΑΚ: Και εύχομαι και καλή τύχη στα σχολεία, τα δύο σχολεία της Σάμου.
ΜΣ: Λοιπόν πείτε μας δύο λόγια για τον Τρίτο Πανελλήνιο Σχολικό Διαγωνισμό Συγγραφής Σεναρίου Μικρού Μήκους Εκ Διασκευής.
ΑΚ: Λοιπόν πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να πω ότι θα ευχαριστήσω το Υπουργείο Παιδείας, δεν θα ευχαριστήσω συγκεκριμένα πρόσωπα αν και δύο τρία πρόσωπα μερίμνησαν ώστε να λάβουμε την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Μετέχουν δε μέχρι αυτή τη στιγμή 47 σχολεία από όλη την Ελλάδα, δύο από τη Σάμο.
ΜΣ: Μέχρι στιγμής γιατί είναι σε εξέλιξη έτσι για αυτό λέτε μέχρι στιγμής, μπορεί να προστεθούν και άλλα.
ΑΚ: Έχει λήξει η προθεσμία υποβολής της συμμετοχής αλλά υπάρχουν κάποια σχολεία τα οποία επειδή είχαν κάποια μικροπροβλήματα ή δεν έβρισκαν κάποιον καθηγητή, γιατί θα πρέπει οι ομάδες των παιδιών τα οποία θα μετάσχουν, τα οποία έχουν δηλώσει συμμετοχή τέλος πάντων προκειμένου να διασκευάσουν αυτά τα 2 έργα. «Τα χταποδάκια» του Καραγάτση τα λύκεια και το «Ζητείται ελπίς» τα γυμνάσια του Σαμαράκη. πρέπει να έχουν κάποιον καθηγητή ο οποίος θα τους καθοδηγεί. Λοιπόν υπήρχε κάποιο πρόβλημα, όσον αφορά το ποιος καθηγητής ή καθηγήτρια θα ανελάμβανε τις ομάδες αυτές. Έχω λοιπόν δώσει το δικαίωμα σε αυτούς που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, τους είχα πει ότι με το που θα ανοίξουν τα σχολεία να επιβεβαιώσουν τη συμμετοχή τους.
ΜΣ: Μάλιστα. Πολύ ωραία.
ΑΚ: Πιστεύω όμως ότι ήδη 47 σχολεία είναι πάρα πολλά, είναι πολύ μεγάλη επιτυχία και πιστεύω θα πάει πολύ καλά.
ΜΣ: Αναμφίβολα. Αναμφίβολα είναι μεγάλη επιτυχία και εγώ χαίρομαι ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά που ασχολούνται με τη γραφή που θα προσπαθήσουν να γράψουν και είναι πάρα πολύ σημαντικό στις μέρες μας στην εποχή των τάμπλετ και του Διαδικτύου κύριε Κακαβά.
ΑΚ: Και να γνωρίζουν είναι πολύ σημαντικό, διότι αφενός θα εμβαθύνουν περισσότερο στα έργα των δύο αυτών δημιουργών, συγγραφέων δηλαδή του Σαμαράκη και του Καραγάτση. Είναι πολύ σημαντικό και βέβαια καθώς θα αντιληφθούν τη σημασία της οπτικοποίησης ενός έργου, επειδή κινούμαστε πλέον σε αιώνες που η εικόνα είναι πολύ πιο σημαντική από το λόγο ή αν θέλετε συμβάλλει αν θέλετε πάρα πολύ στη διάδοση του λόγου.
ΜΣ: Αυτή είναι η αλήθεια.
ΑΚ: Πραγματικά χαίρω πάρα πολύ.
ΜΣ: Ναι κι εμείς χαιρόμαστε ιδιαίτερα που υπάρχουν και δύο σχολεία από την Σάμο. Είναι το Πρώτο Πειραματικό Γυμνάσιο Σάμου και το Γυμνάσιο Πυθαγορείου, υπό την καθοδήγηση βέβαια των καθηγητών τους την κυρία Παπαδοπούλου για το Πρώτο Πειραματικό Γυμνάσιο και τον κύριο Τσουμάνη για το Γυμνάσιο Πυθαγορείου. Είναι όμως σε εξέλιξη και άλλοι διαγωνισμοί έτσι δεν είναι; Έχει προκηρυχθεί για συγγραφείς και ερμηνείες Πρωτότυπων Μονολόγων Επί Σκηνής.
ΑΚ: Βεβαίως όπου θα θυμίσω ότι έχει διακριθεί και η σύζυγός σας, η κυρία Χουσνή.
ΜΣ: Όντως. Βεβαίως.
ΑΚ: Για να μην τα ξεχνούμε τα του οίκου να μην τα ξεχνούμε.
ΜΣ: Μάλιστα. Πως πάει αυτός;
ΑΚ: Ακόμη είναι νωρίς προκειμένου να μιλήσω όσον αφορά το συγκεκριμένο πάντως συνήθως έχουμε 150 – 170 συμμετοχές. Αλλά το καλό είναι οι συμμετοχές είναι ότι προέρχονται από όλη την επικράτεια.
ΜΣ: Ναι βέβαια.
ΑΚ: Είναι σημαντικό ότι όλη η Ελλάδα μετέχει, όπως και στους άλλους διαγωνισμούς γιατί εφέτος πήγαν πολύ καλά και οι υπόλοιποι διαγωνισμοί και να πω τώρα κάτι που είναι προς τιμήν του ΕΚΚΟΜΕΔ ότι επανέφεραν, επαναθεσμοθέτησαν τα χρηματικά έπαθλα στο διαγωνισμό σεναρίου της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.
ΜΣ: Είχε σταματήσει αυτό είχε διακοπεί η χορήγηση χρημάτων.
ΑΚ: Ως συνήθως κάποιος διορισθείς προ ετών, αποφάσισε ότι δεν του άρεσε η απόφαση του Ε.Κ.Κ. και το σταμάτησε αλλά τώρα που ανέλαβαν ως Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΚΚΟΜΕΔ η κυρία Αλεξάνδρα Αργυροπούλου και ως CEO του ΕΚΚΟΜΕΔ ο κύριος Λεωνίδας Χριστόπουλος τα επανέφεραν. Και ορθώς διότι τα έπαθλα δεν αφορούν την Ένωση αφορούν τον κόσμο, το κοινό το οποίο μετέχει στους διαγωνισμούς. Δεν τα παίρνουμε εμείς τα χρήματα, είναι μια επιβράβευση κάποιων ανθρώπων ερασιτεχνών ή ανθρώπων που ενδιαφέρονται να γίνουν επαγγελματίες. Επομένως αυτά τα ελάχιστα χρήματα τα οποία δίνονται είναι ένα είδος αναγνώρισης της προσπάθειας τους. Μιλούμε για 3.000 ευρώ που λαμβάνουν τα τρία πρώτα βραβεία μεγάλου μήκους και 1.000 τα μικρού. Αν δείτε τις προκηρύξεις αναγράφονται αναλυτικά. Αυτό που ήθελα να πω επίσης το οποίο είναι πολύ σημαντικό είναι ότι εφέτος, συγνώμη πέρυσι πλέον γιατί φέτος είμαστε το 25, το 24 τιμήσαμε και κάποιους ανθρώπους οι οποίοι πρέπει να μνημονευθούν. Τον καθηγητή του Παντείου, βουλευτή Αθηνών κ. Άγγελο Συρίγο πρώην Υφυπουργό ΠΑΙΘΑ διότι έθεσε υπό την αιγίδα του ΥΠΑΙΘΑ τους μονολόγους εν μέσω μάλιστα κορονοϊού, την κυρία Μαίρη Βιδάλη η οποία ενίσχυσε οικονομικώς όταν ήταν Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού Αττικής τη συναυλία για τους εκλιπόντες Έλληνες στιχουργούς που εδόθη στο Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου με την παραχώρηση του πολιτιστικού κέντρου «Θόδωρος Αγγελόπουλος» από το Δήμαρχο κ. Ανδρέα Ευθυμίου, και τον κ. Βασίλη Ταλαμάγκα ένα δημοσιογράφο ο οποίος υποστηρίζει όπως και εσείς, όπως και εσείς, το τονίζω τις δράσεις της Ένωσης.
ΜΣ: Και είναι εξαιρετικές οι δράσεις.
ΑΚ: Τιμήθηκαν ακόμα ο πρώην Πρόεδρος της ΕΣΕ Στάθης Βαλούκος και το μέλος μας Αλμπέρτα Τσοπανάκη ιδιοκτήτρια του Θεάτρου Παραμυθίας όπου διεξάγεται ο διαγωνισμός μονολόγων.
ΜΣ: Βέβαια πέραν του διαγωνισμού μονολόγων έχουμε επίσης σε εξέλιξη το δωδέκατο διαγωγνισμό πρωτότυπου σεναριου, τον ένατο θεατρικού έργου με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, έχουμε τον έβδομο στίχου. Έχετε αρκετά πράγματα.
ΑΚ: Με τον Γιώργο Αλτή και το Θανάση Συλιβό, πάντα του στίχου. Συμβάλλουν και άλλοι βέβαια στο διαγωνισμό στίχου. Ο Φώτης Αποστολάρας, η Πένη Μπινιάρη, η Φλωρεντία Ρήγα, ο Σπύρος Πανταζής. Όσο περνάει ο καιρός και ο κόσμος βεβαιώνεται ότι όντως πρόκειται περί μίας πολύ σοβαρής εκδήλωσης καταλαβαίνετε ότι αυξάνει το ενδιαφέρον, όχι μόνο από τους ανθρώπους που μετέχουν αλλά και από τους ανθρώπους οι οποίοι συμβάλλουν προκειμένου η διεξαγωγή αυτή να γίνεται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
ΜΣ: Για όσους άνοιξαν τώρα τα ραδιόφωνα τους ή μας ακούν μέσω διαδικτύου στην ιστοσελίδα www.samostoday.gr συνομιλούμε με τον Πρόεδρο της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος, τον κύριο Αλέξανδρο Κακαβά, για τους διαγωνισμούς, οι οποίοι είναι σε εξέλιξη, κάποιοι έχουν προκηρυχθεί, άλλοι είναι σε εξέλιξη, όπως ο Τρίτος Πανελλήνιος Σχολικός Διαγωνισμός Συγγραφής Σεναρίου Μικρού Μήκους Εκ Διασκευής. Γίνονται πολλά και σημαντικά. Έχετε και εκπομπή στο Διαδίκτυο σωστά;
ΑΚ: Όχι. Είχαμε, είχαμε, είχαμε.
ΜΣ: Διεκόπη;
ΑΚ: Ναι. Δυστυχώς διεκόπη δεν καταφέραμε, δεν τα βρήκαμε δεν θα αναφέρω ονόματα δεν υπάρχει λόγος. Δεν πρόκειται να εκθέσουμε ανθρώπους.
ΜΣ: Πάντως οι εκπομπές που βγήκαν στον αέρα ήταν εξαιρετικές.
ΑΚ: Ευχαριστώ πάρα πολύ και μακάρι να είχε συνεχιστεί η εκπομπή διότι προέβαλε και πάλι ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα να προβληθούν από τα συστημικά μέσα που θεωρώ ότι δεν είναι σωστό. Κάποιοι από αυτούς πραγματικά έχουν έργο, το οποίο παρουσιάζει ενδιαφέρον. Το κατά πόσο είναι αξιόλογο ή όχι δεν είμαι σε θέση να το κρίνω. Δεν κρίνω ούτε βιβλία ούτε έργα Όμως θεωρώ ότι θα έπρεπε να τους δίνεται έστω ένας ελάχιστος χρόνος σε ένα μέσο προκειμένου να προβάλλουν το έργο τους.
ΜΣ: Βέβαια βέβαια, γιατί όχι;
ΑΚ: Να υπενθυμίσω βέβαια και τη Λέσχη όπου είστε μέλος, δεν την αναφέρατε.
ΜΣ: Μα δεν έχουμε ολοκληρώσει συνέντευξη. Βεβαίως, έχουμε και τη Λέσχη Φίλων της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.
ΑΚ: Όχι Τέχνης και Πολιτισμού, το αλλάξαμε.
ΜΣ: Τέχνης και Πολιτισμού σωστά.
ΑΚ: Όπου είστε μέλος και εσείς και η σύζυγος.
ΜΣ: Βεβαίως. Κύριε Κακαβά πόσα χρόνια τώρα υφίσταται η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος;
ΑΚ: Συμπλήρωσε 35 πέρυσι.
ΜΣ: Είναι στα 35 ναι.
ΑΚ: Στα 36 φέτος.
ΜΣ: Ναι, ευχόμαστε να τα εκατοστίσει και όχι μόνο.
ΑΚ: Και εγώ μετέχω από τα 34. Από το 91. Το 89 συνεστήθη το 91 άρχισα να ασχολούμαι, νομίζω το 1995 έγινα μέλος
ΜΣ: Για να γίνει κάποιος μέλος τι απαιτείται;
ΑΚ: Μια στιγμή τώρα για την Ένωση ή για τη Λέσχη;
ΜΣ: Για την Ένωση.
ΑΚ: Για την Ένωση πρέπει να αποδεικνύεται ότι από τα σενάρια του ή το σενάριο του απορρέει πνευματικό δικαίωμα. Δηλαδή πρέπει να έχει γράψει σενάριο το οποίο θα πρέπει να έχει γυριστεί και να έχει προβληθεί στον κινηματογράφο ή στην τηλεόραση ή σε κάποιο φεστιβάλ. Για τη Λέσχη ο οιοσδήποτε ο οποίος ενδιαφέρεται λίγο πολύ να συμβάλλει. Έχουμε 479 μέλη.
ΜΣ: Και αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των μελών της Λέσχης Τέχνης και Πολιτισμού. Άρα λοιπόν πρέπει να έχει παιχτεί έργο του είτε στην τηλεόραση είτε στον κινηματογράφο για να γίνει μέλος της Ε.Σ.Ε
ΑΚ: Ακριβώς.
ΜΣ: Μάλιστα.
ΑΚ: Προκειμένου να ζητήσει να γίνει μέλος. Δεν σημαίνει ότι θα γίνει γιατί εξαρτάται επισης από το έργο. Δηλαδή αν είναι μια μικρού μήκους εντάξει, πολύ πιθανόν να γίνει γιατί ότι δεν έχουμε κάποιο λόγο να αποκλείσουμε κάποιον που ενδιαφέρεται πραγματικά για το σενάριο, αλλά οπωσδήποτε μια μικρού μήκους δεν είναι αρκετό στοιχείο, δεν είναι επαρκής δηλαδή προδιαγραφή.
ΜΣ: Να ρωτήσω κύριε Πρόεδρε, έχει τη θέση που του αξίζει το σενάριο; Ο σεναριογράφος;
ΑΚ: Όχι, όχι. Το ξέρουμε αυτό χρόνια αγωνίζομαι και αγωνιζόμαστε και κάποιοι άλλοι όχι μόνο εγώ αγωνιζόμαστε. Δεν έχει και ιδίως στον κινηματογράφο.
ΜΣ: Το γνωρίζουν όλοι. Στο Χόλυγουντ, για παράδειγμα η κινητήριος δύναμη είναι οι σεναριογράφοι. Ειδικά όταν πέρασαν στην αντεπίθεση και άρχισαν τις απεργίες και όλα αυτά και όλα αυτά εκεί φάνηκε η πραγματική αξία των σεναριογράφων, διότι δεν γίνεται τίποτα χωρίς το σενάριο.
ΑΚ: Εν αρχή είναι ο λόγος. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Θεωρώ ότι όλοι τόσο στον κινηματογράφο όσο και την τηλεόραση, όλοι συμβάλλουν. Δηλαδή δεν υπάρχει ιδιότητα η οποία να μη συμβάλλει αν θέλετε βεβαίως ανάλογα της ιδιότητας του. Διότι σαφώς ένας πεπειραμένος σκηνοθέτης πιθανότατα να μπορεί να συμβάλλει περισσότερο από έναν άπειρο σκηνοθέτη ή ένας σεναριογράφος ο οποίος έχει γράψει 5,6,7 σειρές να μπορεί κάλλιστα να βελτιώσει μια σειρά ακόμη και ενός συναδέλφου του. Και είναι σωστό διότι μιλούμε περί δουλειάς, περί εργασίας. Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι το σενάριο ή ακόμη και το έργο το οποίο παράγεται εν το όλω έχει καλλιτεχνική αξία. Ο χρόνος προσδίδει αξία. Αυτή τη στιγμή κάνουμε μια δουλειά. Παράγουμε ένα έργο. Τελεία. Οφείλουμε να σεβόμαστε και τους υπόλοιπους συντελεστές. Δεν το παράγουμε μόνοι μας. Ο σεναριογράφος όμως, και θα το πω αυτό γιατί είναι το αβαντάζ του σεναριογράφου, συνήθως δουλεύει μόνος, και για αυτό θα έπρεπε να τον σέβονται. Οι υπόλοιπες ιδιότητες είναι κοινωνικές ιδιότητες. Ο σκηνοθέτης είναι στο γύρισμα, οι ηθοποιοί είναι στο γύρισμα, ο διευθυντής φωτογραφίας είναι στο γύρισμα έρχονται σε επαφή με τους άλλους συντελεστές. Ο σεναριογράφος είναι μόνος του. Μπροστά σε μια λευκή οθόνη.
ΜΣ: Ή λευκό χαρτί για όσους ακόμη επιμένουν να γράφουν έτσι.
ΑΚ: Δεν γράφει κανένας. Δεν υπάρχει χαρτί πια, έχει τελειώσει.
ΜΣ: Μα κανένα από τα μέλη σας να μην γράφει στο χέρι. Δεν υπάρχει περίπτωση.
ΑΚ: Δεν μπορεί να γίνει αυτό δεν είναι πρακτικό. Δεν διευκολύνει καθόλου από εκεί και πέρα τη διακίνηση. Την αποστολή δηλαδή. Όλα γίνονται πλέον μέσω κομπιούτερ. Όλα και για διορθώσεις ακόμα είναι πολύ πιο εύκολο να γίνουν διορθώσεις επί του σεναρίου αν και εφόσον αυτό είναι γραμμένο στο κομπιούτερ. Πάντως θεωρώ ότι το σενάριο δεν ξέρω κατά πόσο θα προλάβω γιατί πλέον είμαι και μιας κάποιας ηλικίας έχω φτάσει τα 66 χρόνια και αγωνίζομαι από τα 26 για το σενάριο αλλά δεν υπάρχει ούτε πρόθεση ούτε επιθυμία ειδικά από τους σκηνοθέτες του κινηματογράφου λυπούμαι που το λέω πλην εξαιρέσεων οι περισσότεροι θεωρούν ότι μπορούν να γράφουν τα σενάρια μόνοι τους και δυστυχώς το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου μέχρι πρότινος γιατί τώρα έχει γίνει ΕΚΚΟΜΕΔ και πιθανώς να αλλάξει η αντίληψη που το διείπε, που διείπε τα στελέχη του Ε.Κ.Κ. που μέχρι πρότινος θεωρούσε ότι το σενάριο μπορούσε να το γράφει ο σκηνοθέτης. Δεν είναι έτσι όμως λυπούμαι που το λέω. Βλέπετε τι ωραία που πορεύεται το «Υπάρχω» που το έχει γράψει η Κατερίνα Μπέη.
ΜΣ: Πηγαίνει εξαιρετικά.
ΑΚ: Αυτή είναι η σωστή συνεργασία. Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος ως σκηνοθέτης κάνει πολύ ωραία δουλειά πάνω σε ένα σενάριο στο οποίο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων πολύ πιθανόν να προβεί και αυτός σε κάποιες αλλαγές. Δεν αποκλείεται αυτό. Άλλωστε για αυτό υπάρχει και ο παραγωγός. Ο παραγωγός υπάρχει ακριβώς και για αυτό το λόγο. Για την εξισορρόπηση.
ΜΣ: Από εκεί και πέρα ναι είναι θέμα καλής συνεννόησης μεταξύ παραγωγού σκηνοθέτη…
ΑΚ: Ο Διονύσης Σαμιώτης είναι πολύ καλός παραγωγός έχει δώσει δείγματα γραφής χρόνια τώρα. θέλω να πω ότι διαπιστώνουμε την επιτυχία. Όταν λέω επιτυχία εννοώ ότι πάει ο κόσμος και βλέπει και απολαμβάνει ένα πολύ ωραίο θέαμα. Είναι σημαντικό ο κόσμος να επιστρέψει στις αίθουσες του κινηματογράφου και του θεάτρου.
ΜΣ: Αυτό τώρα είναι μεγάλο θέμα και απασχολεί γενικότερα όλο τον πλανήτη όσον αφορά το θέαμα. Η επιστροφή στην αίθουσα. Κάποιοι ηθοποιοί το στηρίζουν αρκετά.
ΑΚ: Βεβαίως κάνουν πολύ καλή δουλειά.
ΜΣ: Και επιμένουν να βγει η ταινία τους πρώτα στην κινηματογραφική αίθουσα και μετά στις πλατφόρμες ή οτιδήποτε άλλο ακολουθήσει.
ΑΚ: Και έτσι είναι το σωστό κατά τη γνώμη μου επειδή σωστό, αντικειμενικά, δεν υπάρχει. Λέγω λοιπόν σωστό κατά τη γνώμη μου γιατί υπάρχουν κάποιοι που έχουν διαφορετική άποψη. Δεν αντιλέγω δικαίωμα τους. Ιδίως οι ιδιώτες που χρηματοδοτούν. Εξ ου ουδέποτε θεώρησα ότι έχω λόγο να επικρίνω την πολιτική που ακολουθούν τα ιδιωτικά κανάλια, γιατί τα χρήματα είναι δικά τους και από τη στιγμή που επενδύουν τα χρήματα τους προκειμένου να παράγουν έργο το σεβόμαστε απόλυτα και οι επιλογές τους γίνονται σεβαστές. Θα έπρεπε όμως το κράτος, θα έπρεπε οι πολιτικοί, το Υπουργείο Πολιτισμού και τώρα το ΕΚΚΟΜΕΔ όσον αφορά τον κινηματογράφο να αλλάξουν αντίληψη. Να υποστηριχθεί το σενάριο από επαγγελματίες. Υπέρ επαγγελματιών του σεναρίου. Θα βλέπαμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα, είναι σίγουρο. Πολύ καλύτερα αποτελέσματα.
ΜΣ: Ναι. Κύριε Κακαβά, ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την επαφή που είχαμε σήμερα.
ΑΚ: Εγώ χάρηκα πολύ που σας άκουσα μετά από τόσο καιρό. Ελπίζω να σας ξανακούσω με το καλό.
ΜΣ: Βέβαια θα μιλήσουμε ξανά. Εξάλλου θα έχουμε και νεότερα ποιος ξέρει μπορεί να διακριθούν και τα σχολεία της Σάμου. Θα δούμε στην πορεία.
ΑΚ: Σας πληροφορώ ότι η τελετή απονομής θα φιλοξενηθεί στις 22 Μαΐου στην Αθήνα από το Δήμο Ηλιούπολης οπότε ναι καλώς εχόντων των πραγμάτων θα πρέπει αρχές Μαΐου να έχουμε τα αποτελέσματα. Θα δούμε. Είναι πολλά τα σχολεία οπότε θα χρειαστώ βοήθεια από το Υπουργείο Παιδείας. Το λέω δημοσίως επειδή σκοπεύω να επικοινωνήσω και να ζητήσω βοήθεια.
ΜΣ: Ναι, σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε Πρόεδρε, κ. Κακαβά
ΑΚ: Εγώ σας ευχαριστώ. Πολλούς χαιρετισμούς σε όλους τους Σαμιώτες.
ΜΣ: Καλή χρονιά να έχουμε.
ΑΚ: Καλή χρονιά σε όλους σας. Χαιρετώ σας.
ΜΣ: Γεια σας.
από Αλέξανδρος Κακαβάς | Ιαν 23, 2025 | άρθρα
CAROUSEL η Το ΓΑΙΤΑΝΑΚΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
Έχων μετάσχει επί 40 συναπτά έτη ενεργώς στο χορό της ζωής αναγνωρίζω πλέον τα στοιχεία εκείνα που επιδρούν στο θυμικό και επηρεάζουν την ορθή κρίση κάποιων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε άλογα όντα, που κινούνται στο ρυθμό ενός carousel , μαζί με άλλους ομοίους τους, στους ήχους της ίδιας, πάντα, απλοϊκής μουσικής που οι πεπειραμένοι ποσώς αντιλαμβάνονται, μαγεύει όμως τα πλήθη, ιδίως εκείνους που διαθέτουν αγνή ψυχή και καθαρά χέρια, ωθώντας τους να προσέλθουν και να μετάσχουν σε αυτό το υπέροχο γαϊτανάκι πανδαισίας χρωμάτων και σχημάτων.
Τα διάφορα επιβλητικά σχήματα, τα έντονα χρώματα, τα πολύχρωμα φώτα, η ευχάριστη μουσική θέλγουν τον κόσμο, οι συνεχείς περιστροφές τους αποχαυνώνουν, τα φώτα τους τυφλώνουν και η μουσική επιδρά κατευναστικά στην ταλαιπωρημένη ψυχή τους. Είναι όμορφο να στροβιλίζεται κάποιος καθισμένος αμέριμνα πάνω σε κάποιο από αυτά τα υπέροχα, διάφορα μεταξύ τους, ποικιλόχρωμα σχήματα, με τα περίεργα ονόματα, κάτι ΔΗΜ, κάτι ΣΟΚ, κάτι ΞΑΡ, ΡΑΤ, ΟΥΝ κ.ά. Αισθάνεται ότι είναι άτρωτος, αιώνιος και ότι μετέχει και εκείνος στην εξέλιξη της ζωής, της κοινωνίας καθώς εκείνη κινείται, και όλο αυτό το όμορφο θέαμα συνεχίζει να υπάρχει χάρις σε εκείνον. Όντως χάρις σε εκείνον, σε όλους, καθώς μόλις νιώθει ότι το carousel πάει να σταματήσει απλώνει το καθαρό χέρι του και ρίπτει τον οβολό του στη σχισμή. Και ξαναρχίζει ο στροβιλισμός, η λάμψη των φώτων, η μουσική, και ξεχνά τα προβλήματά του, τις ανησυχίες του, απαλύνεται η κόπωση της καρδιάς που απλώνει στο αίμα και θολώνει την κρίση, διαπιστώνει πως η ζωή είναι ένα carousel όπου όλοι έχουμε θέση. Τι ευτυχία!
Επί σειρά ετών κάποιοι άλλοι, όμοιοι με τους υπόλοιπους, απλώς πιο θαρραλέοι, είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας, είτε λόγω καταβολών, είτε οικονομικής ευρωστίας, προσπαθήσαμε να αποτινάξουμε τη χαύνη από τα βλέφαρα των αναβατών του carousel. Θεωρούσαμε ότι είναι τόσο απλό να διαπιστώσει, κι ένα παιδί ακόμα, ότι όλα αυτά πελώρια σχήματα με τα ονόματα που δεν απαντώνται σε κανένα λεξικό του κόσμου, και μας εντυπωσιάζουν με το σφρίγος τους και την ικμάδα τους, είναι κενά περιεχομένου και ουσίας. Πώς να μην είναι άλλωστε όταν από τη στιγμή που τοποθετούνται στο carousel της ζωής μέχρις ότου ριφθούν ως καυσόξυλα στο τζάκι, παραμένουν ακίνητα, να περιφέρονται στον ίδιο ρυθμό, στην ίδια τροχιά, χωρίς καμία αλλαγή, καμία πρόοδο. Αντιθέτως μάλιστα με την πάροδο των χρόνων η ξύλινη υπόστασή τους, κάτω από τα λαμπερά χρώματα, αρχίζει και σήπεται, χωρίς ελπίδα επούλωσης.
Η χειρότερη, όμως, στιγμή της στέρφας ύπαρξής των πελώριων σχημάτων, όντων, είναι όταν η μουσική παύει, τα φώτα σβήνουν, ο κόσμος φεύγει, και το carousel παραμένει ακίνητο, τυλιγμένο στη σιωπή και στο σκοτάδι. Τότε αφυπνίζονται οι Ερινύες σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ευαισθητοποιήσουν όλα αυτά τα πλάσματα που σιωπηλά, βυθισμένα στις άδειες σκέψεις τους, προσπαθούν, να αντιπαρέλθουν τη δυσάρεστη μοναξιά τους. Μη έχοντας κάτι να πουν μεταξύ τους, καθώς μιλούν ακριβώς την ίδια γλώσσα, – αν τουλάχιστον μιλούσαν διαφορετικές ίσως κατέληγαν σαν τον πύργο της Βαβέλ, θα απελευθερώνονταν – αλλά κι όταν αποφασίζουν να αρθρώσουν κάποιο λόγο, απλώς μονολογούν, σαν να είναι οι τελευταίοι άνθρωποι επί της γης και απευθύνονται στον καθρέφτη τους.
Κι όμως, αρνούνται πεισματικά να εγκαταλείψουν αυτήν την πλάνα ζωή, αυτή την ατέρμονα, μονότονη περιστροφή, κι ας έχει πλήξει από τις ίδιες εικόνες το παρωπιδικό βλέμμα τους, ας έχουν αναισθητοποιηθεί τα αυτιά τους από την ίδια μουσική, εκείνοι σθεναρά αποτινάσσουν την ανία, την απραγία και την απάθεια και συνεχίζουν, ακίνητοι εν κινήσει, να «γραπώνονται» κυριολεκτικά από τον στύλο τους, την θέση τους, εκείνη που με κάποιο τρόπο κατέλαβαν πριν από πολλά χρόνια, τόσα που πλέον έχουν ξεχάσει γιατί είχαν επιδιώξει να πάρουν θέση στο carousel.
Μα όλες αυτές οι ανόητες σκέψεις που αφυπνίζονται από τις Ερινύες, τι αχρείες θεότητες και αυτές, εξαφανίζονται ως δια μαγείας μόλις ο κόσμος αρχίσει να ρίχνει τα κέρματα στη σχισμή και η μουσική ξαναρχίζει, τα φώτα ξανανάβουν, και ο χορός της ζωής ξαναβρίσκει το ρυθμό του. Κι όλα εκείνα τα τεράστια πολύχρωμα, ποικιλόμορφα σχήματα, τόσο διαφορετικά στην όψη, κι όμως τόσο ίδια στο περιεχόμενο, ανασαίνουν με ανακούφιση καθώς αρχίζουν και πάλι την τόσο δελεαστική, μονότονη, φαύλα περιστροφή τους με την ανάσα του κόσμου, τον ιδρώτα του να χαϊδεύει τον τράχηλό τους. Πιο όμορφη σκλαβιά από αυτή δεν υφίσταται.
Κι όσο ο κόσμος πληθαίνει, όσο ο κόσμος προσέρχεται στο carousel, τόσο εκείνοι ήδονται, γιατί το carousel δεν θα πάψει να λειτουργεί κι εκείνοι θα απολαμβάνουν τη μαγεία του στροβιλισμού νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Ατυχώς στον ίδιο ρυθμό είτε θα χορεύουμε, είτε θα παρακολουθούμε ανήμποροι να αντιδράσουμε όλοι μας. Γιατί τα καθαρά χέρια, οι αγνές καρδιές που εκστασιάζονται από αυτό το σπάνιο , υπέροχο θέαμα, αυτήν τη μοναδική αίσθηση ελαφρότητας και ανεμελιάς που προσφέρει αυτή η ατέρμων περιστροφή, δεν θα πάψουν ποτέ να τροφοδοτούν, ακόμα με το υστέρημά τους, τον τελευταίο οβολό τους, το carousel.
Αλέξανδρος Κακαβάς
από Αλέξανδρος Κακαβάς | Ιούλ 18, 2023 | συνεντεύξεις
Η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος είναι το μόνο συλλογικό όργανο των «αφανών ηρώων της οπτικοακουστικής παραγωγής» όπως αποκαλεί τους σεναριογράφους ο Πρόεδρος της, Αλέξανδρος Κακαβάς. Στα τριάντα και πλέον χρόνια της ευδόκιμης δράσης της, η Ένωση είχε τη χαρά να δεχτεί στους κόλπους της πολλούς σεναριογράφους – παλιούς και νέους, καταξιωμένους και πρωτοεμφανιζόμενους. Την τελευταία δεκαετία, παρά τις δοκιμασίες που αντιμετώπισε η χώρα, η Ένωση δεν περιχαρακώθηκε, τουναντίον διεύρυνε τα όρια της, περιλαμβάνοντας κοινό, από όλη την επικράτεια, προσφέροντας πληθώρα πολιτιστικών δραστηριοτήτων, όπως διαγωνισμούς συγγραφής σεναρίων, στίχων και θεατρικών έργων, εργαστήρια και σεμινάρια συγγραφής σεναρίου, εκδόσεις βιβλίων, παραγωγές ντοκιμαντέρ, μελοποιήσεις στίχων κ.ά. Πιο πρόσφατη πρωτοβουλία της, ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Συγγραφής και Ερμηνείας Πρωτότυπου Μονολόγου Επί Σκηνής, που μετά την ΄δεύτερη άκρως επιτυχημένη διεξαγωγή του, διοργανώνεται για τρίτη φορά πάντα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και με την υποστήριξη του Θεάτρου Παραμυθίας, των Περιφερειών Αττικής, Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, 52 Δήμων και 11 Δημοτικών Θεάτρων από όλη την χώρα. Η επί σειρά ετών συμμετοχή πολλών δημιουργών στους διαγωνισμούς της Ε.Σ.Ε. αποδεικνύει την ωφελιμότητα των συγγραφικών διαγωνισμών και αναδεικνύει την προσφορά τους.
«Είναι καθήκον μας να προσφέρουμε σε κάθε πολίτη, σε όποιο μέρος της Ελλάδος και αν κατοικεί, τη δυνατότητα να εκφράσει δημιουργικά τους προβληματισμούς και τις ιδέες του» δηλώνει ο Αλέξανδρος Κακαβάς, Πρόεδρος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος από το 2013 «Και τούτο επιχειρείται με τη βοήθεια μιας δράκας αξιόλογων, δυναμικών, συναδέλφων που συνέβαλαν και συμβάλλουν, ώστε να το πετύχουμε», και συνεχίζει «πλέον υπολογίζω και στη συμβολή των μελών της Λέσχης Φίλων της Ε.Σ.Ε., που σκοπό έχει τη διευκόλυνση της πολιτιστικής συνεργασίας μεταξύ ακριτικών περιοχών της Ελλάδος αλλά και Ελληνικών κοινοτήτων ανά την υφήλιο».
«Θεωρώ κύριο μέλημα της Ε.Σ.Ε, να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να προσφέρουμε ό,τι περισσότερο στον κόσμο όχι μόνο δια του καλλιτεχνικού έργου μας αλλά δίδοντας την ευκαιρία στους αγνώστους ή «αδικημένους» δημιουργούς, να μπορέσουν υλοποιώντας κάποιες ιδέες τους να αποδείξουν ότι δεν στερούνται ευαισθησιών και ανησυχιών και ενδεχομένως να προσφέρουν προτάσεις προς ανάδειξη του σύγχρονου πολιτιστικού μας πλούτου.
Τούτο θα γίνει με τόνωση της πεποίθησης όποιων πιστεύουν ότι καίτοι διαθέτουν καλλιτεχνικό η δημιουργικό χάρισμα δεν καταφέρνουν να διακριθούν επειδή αφ’ ενός δεν έχει χαραχθεί από τους αρμοδίους συγκεκριμένη πολιτιστική πολιτική, οπότε επωφελούνται πρωτίστως οι διαθέτοντες κοινωνικά και πολιτικά ερείσματα, αφ’ ετέρου δεν παρέχονται σε όλους οι απαραίτητες οικονομικές ενισχύσεις.
«Είμαστε ικανοποιημένοι, όχι όμως δικαιωμένοι», συνεχίζει ο Αλέξανδρος Κακαβάς, «καθώς θεωρούμε άδικο να μην επιβραβεύονται οι νικητές των διαγωνισμών (σεναρίου, θεατρικού έργου, στίχου που λήγουν 30 Σεπτεμβρίου, Τοπολατρείας που λήγει 31 Δεκεμβρίου και μονολόγου επί σκηνής) από τους κρατικούς φορείς που έχουν υποχρέωση να προάγουν το «εξέχον». Θα έπρεπε να δίδεται η ευκαιρία στους διακριθέντες στους διαγωνισμούς δημιουργούς να βλέπουν τα έργα τους να υλοποιούνται.»
Επιθυμώντας να προσφέρουν τη χαρά της παράστασης των έργων τους στους νικητές του θεατρικού διαγωνισμού και του μονολόγου επί σκηνής, τον Μάρτιο του 2023, η Ένωση σε συνεργασία με το Θέατρο Παραμυθίας παρουσίασαν μια καινούργια πολιτιστική δράση. Συνδιοργάνωσαν το Πανόραμα Σύγχρονου Ελληνικού Θεατρικού Έργου το οποίο περιέλαβε τα έργα των τριών νικητών (βραβευμένοι Μονόλογοι 2022, βραβευμένος μονόλογος «Μυρτιά» και βραβευμένο «Αντί Στεφάνου») σε παραγωγή της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος και τρία ακόμα έργα.
Το κύριο μέλημα της Ένωσης ήταν και παραμένει η επαφή της κοινωνίας με το πολιτιστικό αγαθό, ιδίως με ό,τι αφορά στο θέαμα και τον λόγο: «Δεν νοείται οπτικοακουστική ή οποιαδήποτε πολιτιστική παραγωγή, που δεν επιδιώκει τη συμμετοχή του κοινού σε αυτή», υποστηρίζει ο Αλέξανδρος Κακαβάς και προσθέτει: «έχουμε υποχρέωση να δώσουμε δημιουργικές διεξόδους μέσα από την τέχνη και παράλληλα να εκπαιδεύσουμε “έξυπνους” θεατές και όχι παθητικούς καταναλωτές θεαμάτων. Προσκαλούμε όσους παραμένουν ρομαντικοί να υποστηρίξουν τη προσπάθειά μας να συμβάλουν, με τον τρόπο τους στη συγγραφή ενός πρωτότυπου, σύγχρονου, σεναρίου πολιτισμού.»
από Αλέξανδρος Κακαβάς | Ιούλ 14, 2023 | συνεντεύξεις
“Οι πολίτες έχουν ευκαιρίες να αναδείξουν τα δημιουργικά τους χαρίσματα”.
O βραβευμένος σεναριογράφος, πρόεδρος της Ενωσης Σεναριογράφων Ελλάδος, Αλέξανδρος Κακαβάς, κάνει αναδρομή στους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής και της πορείας του. Εξηγεί ποιοι είναι οι στόχοι της Ενωσης και μιλάει στην «Ε» και το www.eleftheriaonline.gr για τις δραστηριότητες της Ε.Σ.Ε., τη Λέσχη των Φίλων της Ενωσης Σεναριογράφων, που δημιουργήθηκε πρόσφατα, αλλά και το πώς μπορεί να γίνει κάποιος μέλος της.
Οπως λέει αποφεύγει να κάνει σχέδια για το μέλλον, αλλά προτίθεται να συνεχίσει να δημιουργεί και ευχής έργον είναι να μπουν γερά θεμέλια σε αυτήν την Ενωση, ώστε να αντέξει στο χρόνο και να συνεχίσει το πολιτιστικό της έργο.
«Οι περισσότεροι από τα μέλη της Ενωσης δεν είμαστε απλώς σεναριογράφοι, παρόλο που διακριθήκαμε με αυτήν την ιδιότητα, οπότε, καθώς διαθέτουμε τα προσόντα, έχουμε τη δυνατότητα να υπηρετούμε όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες της Ε.Σ.Ε. Γι’ αυτό επιδιώκουμε με κάθε δυνατόν μέσον να διευκολύνουμε κάθε ενδιαφερόμενο, κυρίως φυσικά τους επίδοξους σεναριογράφους, ανά την επικράτεια να εκφράσει τις προσωπικές του ανησυχίες χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε είδος γραπτού λόγου» τονίζει.
Ερωτηθείς για την πόλη της Καλαμάτας, αν ήταν ο τόπος όπου θα έπρεπε να γυριστεί μια ταινία, τι είδους ταινία θα ταίριαζε να γυριστεί, ο Αλέξανδρος Κακαβάς αναφέρει: «Κάθε τόπος μπορεί να χρησιμεύσει ως έρεισμα για τη σύλληψη μιας αρχικής ιδέας που θα διαμορφωθεί με την κατάλληλη μελέτη και επεξεργασία σε μια ενδιαφέρουσα ιστορία, επομένως, γιατί η Καλαμάτα να αποτελεί εξαίρεση;».
«Μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές θα αρχίσουμε να επισκεπτόμαστε τους δήμους ώστε να γνωρίσουμε τόσο τους αιρετούς παράγοντες όσο και τους γηγενείς δημιουργούς/καλλιτέχνες και να ακούσουμε τις απόψεις τους και τις προτάσεις τους και να συμπεράνουμε πώς θα μπορούσαμε να συνεργασθούμε προς όφελος όλων» προσθέτει.
Συνέντευξη – παρουσίαση: Κωνσταντίνα Δρακουλάκου
Είστε πρόεδρος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας. Τι απαιτείται για να χαρακτηριστεί κάποιος σεναριογράφος;
Σεναριογράφος λογίζεται οποιοσδήποτε έχει γράψει ένα σενάριο, ή μετάσχει σε μια σεναριακή ομάδα, το οποίο έχει παραχθεί και προβληθεί, καθώς εκ της προβολής απορρέει πνευματικό δικαίωμα. Πρόκειται περίάκρως ενδιαφέροντος επαγγέλματος με πολλές προκλήσεις, που ατυχώς στην Ελλάδα ευδοκιμεί μόνον στην τηλεόραση και κυρίως την ιδιωτική. Δεν αμφισβητώ τη σημασία της επιλογής των ηθοποιών, κυρίως των πρωταγωνιστών, και της σκηνοθετικής προσέγγισης, εν τούτοις το κυριότερο στοιχείο επιτυχίας μιάς σειράς ή ταινίας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων έργων δημοφιλών δημιουργών/καλλιτεχνών, είναι κατά τη γνώμη μου η ιστορία, οι χαρακτήρες της, και η ανάπτυξη/εξέλιξή τους, δηλαδή το σενάριο.
Σε τι ηλικία γράψατε εσείς το πρώτο σας σενάριο;
Το πρώτο σενάριο ταινίας με τον τίτλο “Un amour sans presence”, το έγραψα περί το 1986-87 (28 ετών) στα γαλλικά, με τον Γάλλο πρωτοξάδελφό μου τον Στέφανο Κονταργύρη να επιμελείται τη γλώσσα. Πίστευα τότε, επειδή ακόμα έμενα στις Βρυξέλλες, ότι υπήρχαν οι πιθανότητες να γυρισθεί εκεί ή στη Γαλλία. Γυρίστηκε τελικά το 1992 από τον ΑΝΤ1 ως τηλεταινία με τον τίτλο “Ένας έρωτας χωρίς παρουσία” και χάρις στη συμμετοχή δυο δημοφιλών πρωταγωνιστών της εποχής, του Φίλιππου Σοφιανού και της Τάνιας Καψάλη είχε απήχηση. Εν τω μεταξύ είχαν γυριστεί κάποια σενάρια μου ταινιών τεκμηρίωσης με πρώτα το “Ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός στον κινηματογράφο” στη σειρά της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών “Κλακέτα” και παραγωγό τον Παύλο Τάσιο και το “Ελένη Σκούρα, η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής” με παραγωγούς τους Διαγόρα Χρονόπουλο και Ηρακλή Παπαδάκη, αμφότερα με σκηνοθέτη τον Σταύρο Στάγκο για την ΕΡΤ.
Για ποια δουλειά σας είστε περισσότερο υπερήφανος;
Πιο εύστοχη θα ήταν η λέξη ‘ικανοποιημένος’. Ικανοποιημένος λοιπόν είμαι από τα έργα μου/μας, που έγραψα ή γράψαμε, που διακρίθηκαν και είχαν απήχηση, όπως το ‘Τέλος εποχής’ το οποίο τιμήθηκε με βραβείο πρωτότυπου σεναρίου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1994 και τα Κρατικά Βραβεία το 1995, μερικά επεισόδια της σειράς “Τολμηρές ιστορίες” και ‘Κόκκινος κύκλος”, τη σειρά ντοκιμαντέρ “Εμείς, οι Έλληνες” και τρεις πλέον πρόσφατες σειρές ντοκιμαντέρ μου/μας ‘Βίοι παράλληλοι”, “1821, η Ελληνική Επανάσταση” και “Από το Μικρό στο Μεγάλο” (στιχουργοί). Ανέκαθεν προσπαθούσα να πετύχω ό,τι καλύτερο ως αποτέλεσμα, ώστε να μην απογοητεύσω τους συνεργάτες μου, τους ανθρώπους που μου είχαν εμπιστευτεί την εκπόνηση του έργου και τους θεατές. Ένιωσα ευαρέσκεια όταν προβλήθηκαν και έτυχαν καλής ή και θερμής υποδοχής, ίσως και χαρά ή ενθουσιασμό κατά την ώρα της απονομής των βραβείων που μου έχουν απονεμηθεί (‘Τέλος εποχής’, ‘Η κούκλα’, ‘Η υπόσχεση’). Σήμερα πλέον απλώς χαίρομαι όποτε γίνεται αναφορά στα έργα μου, ιδίως με ευμενή σχόλια. Χαίρομαι που κάποιοι ακόμα τα θυμούνται έστω ως έργα, χωρίς απαραίτητα να θυμούνται ότι εγώ έχω συμβάλει στη δημιουργία τους ή είμαι ο δημιουργός τους. Οφείλω πάντως να πω ότι από κάποια έργα διατηρώ νωπή στη μνήμη μου την ανάμνηση της αγαστής και ευχάριστης συνεργασίας με τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην υλοποίησή τους. Ασχέτως αν το αποτέλεσμα απεδείχθη κατώτερο των περιστάσεων.
Ποιοι είναι οι στόχοι της Ενωσης;
Η Ένωση προσπαθεί, κατά τα πρόσφατα χρόνια, με ποικίλες πολιτιστικές δράσεις να προσφέρει ευκαιρίες στους πολίτες της χώρας να αναδείξουν τα δημιουργικά τους χαρίσματα υλοποιώντας ή παρουσιάζοντας καλλιτεχνικές προτάσεις που δεν έτυχαν της δέουσας προσοχής από τους αρμόδιους φορείς. Υπενθυμίζω ότι οι περισσότεροι από τα μέλη της Ένωσης δεν είμαστε απλώς σεναριογράφοι, παρόλο που διακριθήκαμε με αυτήν την ιδιότητα, οπότε, καθώς διαθέτουμε τα προσόντα, έχουμε τη δυνατότητα να υπηρετούμε όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες της Ε.Σ.Ε. Γι’ αυτό επιδιώκουμε με κάθε δυνατόν μέσον να διευκολύνουμε κάθε ενδιαφερόμενο, κυρίως φυσικά τους επίδοξους σεναριογράφους, ανά την επικράτεια να εκφράσει τις προσωπικές του ανησυχίες χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε είδος γραπτού λόγου.
Τα τελευταία χρόνια η Ενωση πραγματοποιεί όλο και περισσότερους διαγωνισμούς, όχι μόνο σεναρίων αλλά και στιχουργικής, θεάτρου κ.ά. Σε τι αποσκοπούν οι διαγωνισμοί;
Οι διαγωνισμοί, όπου μετέχουν οι διαγωνιζόμενοι ανωνύμως, είναι ένα μέσον που επιτρέπει στο ευρύ κοινό να εκθέσει το έργο του, την προσωπική του δημιουργία, γνωρίζοντας ότι επειδή το έργο του θα κριθεί αντικειμενικότερα λόγω της ανωνυμίας, έχει αυξημένες πιθανότητες να αναγνωρισθεί η αξία του και να τύχει της δέουσας προσοχής. Η ανωνυμία αποτελεί μια αυστηρή επιλογή της Ένωσης προκειμένου να αποφεύγονται οι παρεμβάσεις από παράγοντες, λόγω σχέσεων και γνωριμιών, υπέρ συγκεκριμένων ατόμων και να αδικούνται άτομα ικανότερα ή διαθέτοντα αξιολογότερο έργο. Όσον αφορά τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πρωτότυπων Μονολόγων επί Σκηνής που εισέρχεται στον 3ο χρόνο πιστεύουμε ότι αποτελεί μια από τις εκφραστικότερες μορφές δημιουργικού διεξόδου, όπως άλλωστε τόνισε ο πρώην υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άγγελος Συρίγος που πρώτος έθεσε το διαγωνισμό υπό την αιγίδα του ΥΠΑΙΘ.
Τι ρόλο είχε η Καλαμάτα στους θεατρικούς μονολόγους;
Ο Δήμος Καλαμάτας -χάρις στον νυν δήμαρχό της κ. Αθανάσιο Βασιλόπουλο- έχει θέσει υπό την αιγίδα του όλες τις πολιτιστικές δράσεις της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Παρεμπιπτόντως υπενθυμίζω ότι πέρυσι στη δημότισσα Καλαμάτας κ. Βασιλική Βασιλειάδου απενεμήθη το βραβείο κειμένου για τον μονόλογό της ‘Ιφιγένειας έξοδος’ τον οποίον ερμήνευσε εξαιρετικά η ίδια κατά τον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μονολόγων επί Σκηνής της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος που τελεί υπό την αιγίδα του ΥΠΑΙΘ, τις περιφέρειες Αττικής χάρις στην πρώην αντιπεριφερειάρχη κ. Μαίρη Βιδάλη, Κεντρικής Μακεδονίας χάρις στον περιφερειάρχη κ. Απόστολο Τζιτζικώστα, Δυτικής Μακεδονίας και πλήθος δήμων της Επικράτειας.
Τον τελευταίο καιρό έχει δημιουργηθεί η Λέσχη των Φίλων της Ενωσης Σεναριογράφων. Ποιος είναι ο στόχος της και πώς μπορεί να γίνει κάποιος μέλος της;
Η Λέσχη Φίλων της Ε.Σ.Ε. στόχο έχει την πολιτιστική αφύπνιση της επικράτειας. Επομένως ο οιοσδήποτε θεωρεί ότι επιθυμεί και μπορεί να προσφέρει έστω ένα ψήγμα του χρόνου του και της φαιάς του ουσίας σε αυτή την προσπάθεια, είναι ευπρόσδεκτος. Η Λέσχη συνεστήθη αρχές του 2023 και έχει ήδη φέρει εις πέρας έναν σχολικό διαγωνισμό διασκευής Ελληνικού Διηγήματος στην Ηλιούπολη Αττικής καθώς και μερικές ακόμα δοκιμαστικές πολιτιστικές δράσεις ανά την επικράτεια. Στόχος της Λέσχης, πάντα υπό την εποπτεία της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος, είναι η προσέλκυση πολιτιστικών δράσεων από την επικράτεια στην Αθήνα και τα λοιπά αστικά κέντρα. Για αυτό το λόγο μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές θα αρχίσουμε να επισκεπτόμαστε τους δήμους ώστε να γνωρίσουμε τόσο τους αιρετούς παράγοντες όσο και τους γηγενείς δημιουργούς/καλλιτέχνες και να ακούσουμε τις απόψεις τους και τις προτάσεις τους και να συμπεράνουμε πώς θα μπορούσαμε να συνεργασθούμε προς όφελος όλων.
Αν η πόλη της Καλαμάτας ήταν ο τόπος, όπου θα έπρεπε να γυρίσετε μια ταινία, τι είδους ταινία θα φανταζόσασταν ότι θα ταίριαζε να γυριστεί; Μπορεί να εμπνεύσει ο τόπος τον σεναριογράφο για μια ιστορία;
Κάθε τόπος μπορεί να χρησιμεύσει ως έρεισμα για τη σύλληψη μιας αρχικής ιδέας που θα διαμορφωθεί με την κατάλληλη μελέτη και επεξεργασία σε μια ενδιαφέρουσα ιστορία, επομένως, γιατί η Καλαμάτα να αποτελεί εξαίρεση; Με την ευκαιρία υπενθυμίζω τη αμέριστη συμβολή του μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου ο οποίος μετείχε ως ομιλητής σε δύο επεισόδια της σειράς ‘1821, η Ελληνική Επανάσταση’ που εκπόνησα για την ΕΡΤ. Τον Κλήρο και τα Συντάγματα του Αγώνα. Στα Συντάγματα του Αγώνα, προς χάριν μου, μετείχε επίσης ως ομιλητής ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος. Τέλος μνεία οφείλω στον εξυπηρετικότατο νυν δήμαρχο Πύλου κ. Παναγιώτη Καρβέλα, που τυγχάνει και υποστηρικτής του νέου διαγωνισμού “Τοπολατρεία, μια ιστορία για τον αγαπημένο σας τόπο” της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον ως πρόεδρος της Ένωσης αλλά και ως σεναριογράφος;
Για είμαι ειλικρινής μετά από 30 έτη ενεργούς δράσης υπό διάφορες ιδιότητες και επί 13 συναπτά έτη, και δύο παλαιότερα, ήτοι σύνολον 15 ως πρόεδρος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος και 10 ως εκπρόσωπός της στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Σεναριογράφων, αποφεύγω πλέον να κάνω σχέδια. Ευχής έργον όμως θα ήταν, εάν κατάφερνα να θέσω γερά θεμέλια σε αυτήν την Ένωση ώστε να αντέξει στο χρόνο και να συνεχίσει το μικρό αλλά ευάρεστο πολιτιστικό της έργο. Όσο για εμένα έχω πολλά σχέδια τα οποία θα μου επιτρέψετε να μην αποκαλύψω. Πάντως προτίθεμαι να συνεχίσω να δημιουργώ μέχρι τελευταίας πνοής.
Αλέξανδρος Κακαβάς: Πρόεδρος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Εκπρόσωπος στην F.S.E. Μέλος της EFA, της Ε.Σ.Ε., του Σ.Α.Π.Ο.Ε., του Σ.Π.Κ.Τ.Β.Π. Σεναριογράφος ταινιών όπως το «ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ» βραβείο καλύτερης ταινίας και πρωτότυπου σεναρίου στο 34ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και τα κρατικά βραβεία το 1995, ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, DEEP END κ.ά. τηλεοπτικών σειρών όπως «ΟΙ ΦΙΛΕΝΑΔΕΣ», «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΥΚΛΟΣ» βραβείο κοινού κ.ά., σειρών ιστορικών ντοκιμαντέρ ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ ΣΕ ΛΕΝΕ ΠΟΝΤΟ, ΚΑΒΑΦΗΣ κ.ά. Σεναριογράφος/Σκηνοθέτης/Παραγωγός μικρού μήκους ταινιών όπως «Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ», τιμητική διάκριση στα κρατικά βραβεία το 2005 και «Η ΚΟΥΚΛΑ» βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Φανταστικού στην Αθήνα το 2004, ντοκιμαντέρ «Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ» «ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ» κ.ά. και σειρών ντοκιμαντέρ ΜΝΗΜΕΣ ΧΑΡΑΣ, ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ, 1821 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ (στιχουργοί) και παραγωγός θεατρικών παραστάσεων(ΚΡΕΜΑ ΝΥΚΤΟΣ, ΑΝΤΙ ΣΤΕΦΑΝΟΥ, ΜΥΡΤΙΑ κ.ά).
